ARTIK UYUYACAĞIM...
Bazen adanma ile, bazen korku ile... tuttuğum, tutunduğum bu ipin ucunda hiçbişey yok. En azından artık yok. Ama o kadar uzun süredir tutuyorum ki öylece bırakmak çok ağır. Hep mi boştu ucu, onca çaba ve umut boş yere miydi, off! bu şekilde kabullenmek çok zor.
Zannettiğim, amaçladığım gibi olmadı sonuç. Sağlam bir hayat memat egzersizi. Ne oldu? Kaslarım kuvvetlendi; başka bir deyişle durumlar karşısında ne kadar kararlı, ne kadar dayanıklı, ne kadar sevgi/neşe dolu, ne kadar ... olduğumu denedim, gördüm. Hayatla bağımı, hayatı algımı, hayatı yaşayışımı... “Ne kadar”, çok anlamında değil, gerçek sınırlarımı farketmek, az veya çok, var veya yok herneyse anlamında.
Şimdi çok yorgun hissediyorum. Ben kendimi bildim bileli ruhumu yorgun hissettim ama bu yorgunluk başka. Böyle bir yorgunluk yeni. Bakacak, görecek, duyacak, hissedecek, yapacak yerlerim acıyor ve ağrıyor.
Söylenene göre; bu devir ilkmiş, ilk defa sil baştan yapılmıyormuş, ilk defa ölüm ve yeniden doğum yaşayagelirken oluyormuş. Neden daha önce yapılmadığını anlayabiliyorum.
Etrafımdaki illüzyon aynaları kat katmış, biri daha yıkıldı. wof! bu büyük bir taneydi.
Ruhum (soul); haksız bir esaretten kurtulmuşçasına hiç olmadığı kadar çok heyecanlı, neşeli, şevkli, sabırsız, ....
Ruhum (sprit); (nefse ve karmalara bağlı olan) ise; o kadar yıpranmış, bıkkın, bitkin, ...
Zihnim, Bedenim veya Ruhum... Nereden bakarsam bakayım beni gülümseten tek şey ise; Egom. Egom hiç olmadığı kadar kızgın ve çaresiz. Çünkü ele geçirdiği hakimiyet duvarları yıkılıyor ve elinden hiçbirşey gelmiyor. Hükmetmek adına eline aldığı herşey kuma dönüşüp yokoluyor. Onun çocukça kanunları yüzünden bedenimin, zihnimin, duygularımın, ruhumun (sprit) birbirine düştüğü ve Ruhumun (soul) tutsak edildiği ortaya çıktı. Artık biraraya gelebilirler, işbirliği yapabilirler. Kendilerini, asıl sorumluluklarını, kendilerine ait keyifleri gerçekleştirebilirler ve bunu birbirleriyle paylaşabilirler.
Bu büyük bir dalga. Kumdan kalelerim yıkılıyor, tapınağım yeniden kuruluyor ...Yeni Düzen geliyor.
İçinde olduğum şeyin Kozam olduğunu biliyorum artık. Çıkıp çıkamayacağımı dert etmeden, ondan kurtulmaya veya yapışıp kalmaya çalışmadan, hiçbirşey yapmadan... öylece...
Şimdi, ilk defa... biraz uyuyacağım.
... tüm kalbimle
...... daima sevgiyle
Şebnem Özenç / Dew Nymphe